De Franse kunstenaar Jean Dubuffet speelde een cruciale rol in de waardering voor kunst gemaakt door psychiatrisch patiënten, kinderen en autodidacten, nu ‘outsider art’ genoemd. Dubuffet noemde hun werk ‘art brut’, rauwe kunst. De primitief aandoende, onaangepaste creativiteit van hun werk inspireerde hem, net zoals het Nederlandse kunstenaars inspireerde die naar vernieuwing zochten, zoals Karel Appel. Dubuffet schonk dit portret van de Franse dichter Francis Ponge aan Het Stedelijk Museum Amsterdam, en ook Sanne De Wilde liet zich erdoor inspireren.

 

De Wilde: ‘Thisha contrasteert met haar zijdezachte huid met het dik-in-de-verf, met ruwe lijnen door Dubuffet geschilderde gezicht. Toen ik de huidtinten in het schilderij zag moest ik aan haar denken. Het is ook de glimlach die hen verbindt. Ik liet haar lachen, haar lichtgevoelige ogen en huid genadeloos blootstellend aan het felle licht van de flits. Toch fotografeer ik haar met en uit liefde.

Eén lach, twee blikken. Met een oog dat wegdroomt en eentje dat je recht aankijkt. Ze modelleert haar twee gezichten, het gezicht van het kind waarvan haar klasgenootjes het moeilijk vinden te geloven dat haar donkere moeder haar échte moeder is, en het gelaat van een zeldzame witte bloem die groeit en bloeit.’

French artist Jean Dubuffet played a crucial role in the appreciation for art made by psychiatric patients, children and self-taught artists, now called 'outsider art'. Dubuffet called their work 'art brut', raw art. The primitive, thoughtful, untouched creativity of their work inspired him, just as it inspired Dutch innovative artists such as Karel Appel. Dubuffet donated this portrait of French poet Francis Ponge to The Stedelijk Museum Amsterdam - and it inspired Sanne De Wilde, too.

 

De Wilde: ‘With her silky-soft skin, Thisha contrasts with Dubuffet’s thick-in-the-paint face with rough lines. When I saw the skin tones in the painting, it made me think of her. It is also the smile that connects them. I made her smile, exposing her light-sensitive eyes and skin mercilessly to the bright light of the flash. Still, I photographed her with love, lovingly.

One smile, two glances. With an eye that dreams away and one that looks straight. She models her two faces, the face of the child whose classmates find it hard to believe that her dark mother is her true mother, and the face of a rare white flower that grows and flourishes.’

Jean Dubuffet (1901-1985), Personnage hilare (Portrait de Francis Ponge), 1947

Collectie Stedelijk Museum Amsterdam

Sanne de Wilde (1987), Portrait of Thisha, 2017

 

Luister naar de podcast van museumdirecteur Leontine Coelewij en fotograaf Sanne de Wilde